مخصوصاً براى آن‌ها ، آلمان را مثال مىزد كه پس از جنگ به چه روز و چه وضع ذلت‌بار و اسفناك و فقر و فلاكتى افتاد ، ولى طولى نكشيد كه باز در مسير ترقى و اصلاح امور به پيشرفت‌هاى بزرگ نايل شد ، ولى اين كشور كه پل پيروزى ناميده شد با همه امكاناتى كه داشت قدمى به جلو برنداشت ، و هم‌چنان نيازمند به بيگانگان باقى ماند . در اين موضوعات ، ايشان به نقاط ضعف دقيقاً توجه داشتند و كل اوضاع عالم اسلام و عوامل سوء جريان‌ها و سوء اداره اين ممالك را زير نظر داشته و از سلطه استعمارگران بر اين دنياى بزرگ و وطن پهناور همه مسلمانان رنج مىبردند . هم سير تقدم و ترقى جوامع ، و هم علت تنزل و سير قهقرايى ملت‌ها را تذكر مىدادند ، و از جمله خطر اشاعه فحشاء و اختلاط زن و مرد ، و ترغيب به موسيقى و ملاهى را مهم مىدانستند . آن فقيد علم و اسلام ، همواره نگران اوضاع مسلمين در سراسر جهان بود ، و از ذلت جوامع اسلامى و تسلط استعمارگران و استضعاف آن‌ها رنج مىبرد ، و تا مىتوانست همگان را به بازگشت به مجد ، عظمت ، عزت ، قوت و قدرت